Πρόγραμμα Πιλοτικής Αναβάθμισης Εμπορικού Τριγώνου

EN / EL
snf athens trigono Image Map
Athens Trigono
Επιλογή Γλώσσας: EN / EL

Guest Editor

Βασίλης Μασσέλος

Food & Travel Editor

εφ. «Η Καθημερινή»

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί όλα τα πομολάδικα είναι μαζεμένα στην οδό Βύσσης και γιατί γενικά ομοειδή καταστήματα συγκεντρώνονται στο ίδιο σημείο; Την απάντηση έχει δώσει ο αείμνηστος νομπελίστας Τζον Νας με τη θεωρία των παιγνίων. Στο ερώτημα-μαθηματικό παίγνιο του πoύ θα εγκατασταθούν δύο πωλητές λεμονάδας κατά μήκος της ίδιας παραλίας, η απάντηση είναι στο κέντρο αυτής, ο ένας δίπλα στον άλλον, γιατί είναι το μόνο σημείο που κανείς τους δεν θα έχει χωροταξικό πλεονέκτημα έναντι του άλλου αφού οι πελάτες θα ισαπέχουν.

Άγγελος Κλάδης,

δημοσιογράφος, περ. «Αθηνόραμα»

Το Τρίγωνο είναι η ευκαιρία μας

Για να ξεκινήσουμε αυτήν τη μικρή ιστορία με πρωταγωνιστή το Εμπορικό Τρίγωνο –μια ιστορία ανάμεσα στις πόσες που διατρέχουν σιωπηλά την αθηναϊκή συνείδηση–, πρέπει να πάμε πίσω στα φοιτητικά μου χρόνια. Τότε, κάπου στα πρώτα έτη, εμφανώς επηρεασμένος από τις μαραθώνιες ολονυχτίες προ εξεταστικής και τις πρώτες αναγνώσεις περί Μπωντλαίρ και Μπένγιαμιν, θυμάμαι τον εαυτό μου να τριγυρνάει επίτηδες στα στενά ανάμεσα στην Καπνικαρέα και την Αθηναϊκή Τριλογία παρατηρώντας την κάθε λεπτομέρεια ξεχωριστά. Από τα πλουμιστά τόπια υφάσματος, τα ρουχάδικα και τα πομολάδικα, μέχρι τις μυρωδιές που μαρτυρούν την Ευριπίδου, τις πολύμορφες αρχιτεκτονικές προσόψεις ή το παραδοσιακό καφενεδάκι στη Στοά Καΐρη, έπλαθα στο μυαλό μου την εικόνα ενός σύγχρονου flâneur,ενός τύπου που απολαμβάνει να χάνεται μέσα στο αστικό δίκτυο, να εξερευνά και να βιώνει τον δημόσιο χώρο.

 

Μαίρη Αδαμοπούλου

δημοσιογράφος, εφ. ΤΑ ΝΕΑ

 

Όταν έκλεισα το τηλέφωνο, ένιωσα κατά κάποιον τρόπο σαν να με είχαν παγιδεύσει. Μόλις είχα δεχτεί να γράψω ένα κείμενο για το Τρίγωνο της Αθήνας. «Τώρα ποιο μου είπε; Το Εμπορικό; Το Ιστορικό; Συμπίπτουν αυτά τα δύο; Πάλι σε μπελάδες μπήκα…» σκεφτόμουν. Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι κι εγώ στο Τρίγωνο; Παιδί των νοτίων προαστίων και της τρίτης δέσμης, που σημαίνει ότι τα δυνατά μου σημεία δεν είναι ούτε το κέντρο ούτε η γεωμετρία. Κίνηση πρώτη, να βρω στον χάρτη τα όρια αυτού του Τριγώνου, του Εμπορικού, στον υπολογιστή. Μάλιστα…

   

Η συμφιλίωση της πόλης

Έρχεται η στιγμή που μια πόλη, σαν την Αθήνα, επιχειρεί το σύνθετο έργο της ταυτόχρονης και παράλληλης ενδοσκόπησης και εξωστρέφειας. Στο Τρίγωνο, κάθε φορά που περπατώ στα ιστορικά δρομάκια (Νικίου, Αγάθωνος ή Καρόρη), όπως και στους βασικούς άξονες, την ιστορική κοιτίδα της Αιόλου, έχω διαρκώς την αίσθηση ότι ο χωνεμένος στη μνήμη και στη βιωμένη εμπειρία 20ός αιώνας προσφέρεται για μια εκ νέου ανάγνωση. Είναι επιστροφή και αφετηρία.

   

Θα σας εξομολογηθώ μια ένοχη απόλαυσή μου. Όταν συζητάω με κάποιον και η κουβέντα πάει στα βασικά επαγγελματικά, τον αφήνω (ή τον κατευθύνω μαεστρικά) να ρωτήσει «πού είναι τα γραφεία σας;». Τότε παίρνω ένα αδιάφορο ύφος κι απαντώ σαν να είναι αυτονόητο, «στην Κολοκοτρώνη, στο Εμπορικό Τρίγωνο». Κι εκεί ξεκινά το καλό κομμάτι. Τα μάτια του γυαλίζουν, βλέπεις την επιθυμία να διαγράφεται στο πρόσωπό του, ευθέως ανάλογη με την απόσταση του δικού του γραφείου από το κέντρο της πόλης. Μετά απαντώ σε ερωτήσεις: «Από πού παίρνετε φαγητό;», «Έχει πάντα τόσο κόσμο η πλατεία Αγίας Ειρήνης;», «Τι γίνεται με τις πεζοδρομήσεις;», «Γίνεται ακόμα χαμός με τους τουρίστες;». Κάποια στιγμή έρχεται και η διαπίστωση: «Μα πόσο τυχεροί είστε!».