Πρόγραμμα Πιλοτικής Αναβάθμισης Εμπορικού Τριγώνου

EN / EL
Image Map
Athens Trigono
Επιλογή Γλώσσας: EN / EL

Άνθρωποι του Τριγώνου

Στο Εμπορικό Τρίγωνο χτυπάει η καρδιά της Αθήνας. Εδώ βρίσκονται τα σημαντικότερα κτίρια και μνημεία της νεότερης αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς, εδώ λειτουργούν πολύτιμοι φορείς  της τοπικής οικονομίας και της τουριστικής αγοράς, εδώ κάθε δρόμος και γωνιά αποτελεί κομμάτι της ζωντανής ιστορία της πόλης. Κυρίως όμως το Εμπορικό Τρίγωνο είναι οι άνθρωποι του. Κάτοικοι, περαστικοί αλλά και καταστηματάρχες  που «τρέχουν» επιχειρήσεις που μετράνε έως και 120 χρόνια ζωής. Έμποροι με πόμολα, κλωστές και υφάσματα, είδη συσκευασίας, εργαλεία, χρώματα και είδη οικοδομής , χονδρέμποροι ρούχων, λευκών ειδών, κοσμημάτων και εκκλησιαστικών ειδών, αλλά και εργαζόμενοι σε καφέ κι εστιατόρια. Παράλληλα, εδώ υπάρχει μια μεγάλη δημιουργική παράδοση με εκδότες, βιβλιοπώλες και τυπογράφους, αλλά και γραφεία με αρχιτέκτονες, γραφίστες, ζωγράφους, φωτογράφους και καθηγητές χορού σε ατελιέ και στούντιο διάσπαρτα σε όλη τη γειτονιά. Όλοι αυτοί είναι η ζωντανή ιστορία του Τριγώνου.

Άνθρωποι του Εμπορικού Τριγώνου Πελαγία Μπόθου, pennie, Λευκά είδη, Αιόλου 53   Ο σύζυγος μου κατάγεται από οικογένεια κλωστοϋφαντουργών και δημιούργησε την επιχείρηση το 1976, αρχικά με ένα κατάστημα στην Πλατεία Αγίας Ειρήνης. Η δική μου οικογένεια ήταν από τη Μικρά Ασία, η γιαγιά μου είχε αργαλειούς και εγώ έχω λατρεία με τα χρώματα και τις κλωστές. Και κάπως έτσι «δέσαμε». Μεγαλώσαμε και οι δύο στην Αθήνα – ο σύζυγός μου στην Ακαδημία Πλάτωνος κι εγώ στη Νέα Σμύρνη. Είχαμε εδώ στη γειτονιά το κατάστημα μας και κάναμε χοντρική από τη Λεωφόρο Κηφισού.
Άνθρωποι του Εμπορικού Τριγώνου Γιώργος Μπάλας, Βασιλική Παπασούλη, ΧΑΡΜΑ Αθήνα, Καφές και γρήγορο φαγητό, Κολοκοτρώνη 34   Είμαι από την Καρδίτσα, και όταν κατέβηκα στην Αθήνα πιτσιρικάς, πήγα να μάθω τη δουλειά στο μαγαζί ενός ξαδέρφου μου. Όταν είδα ότι πάει καλά, ανοίξαμε με έναν άλλο ξάδερφό μου δικό μας κατάστημα, το Χάρμα στο Παγκράτι στη γωνία Υμηττού και Φρύνης το 1991.
Άνθρωποι του Εμπορικού Τριγώνου Γιώργος Αφεντούλης, γεωπονικό κατάστημα, Πλατεία Αγίας Ειρήνης   Το 1903 ο παππούς μου άνοιξε το μαγαζί Αγίας Ειρήνης και Αιόλου γωνία. Πριν από 12 χρόνια μετακόμισα λίγο πιο πέρα, στην τοποθεσία που είμαι τώρα. Η επιχείρηση στεγαζόταν στο παλιό ξενοδοχείο του Λόρδου Βύρωνα. Ο παππούς μου είχε έρθει από την Κωνσταντινούπολη και είχε σπουδάσει γεωπόνος στις Βρυξέλλες. Αρχικά πήγε στην Κηφισιά όπου είχε 5 στρέμματα κι εκεί άρχισε να καλλιεργεί από σαλάτες ως ανθοκομικά.
Άνθρωποι του Εμπορικού Τριγώνου: Μαρία Αγγελοπούλου, Κατάστημα ειδών ραπτικής, Πλατεία Αγίας Ειρήνης Σε αυτό το κτίριο στην πλατεία Αγίας Ειρήνης συνεχίζουμε την οικογενειακή επιχείρηση με το ίδιο ακριβώς αντικείμενο που την παραλάβαμε από τον πατέρα μας. Ο πατέρας μας το 1925 ίδρυσε την επιχείρηση εισαγωγικού εμπορίου κατά βάση όλων των ειδών ραπτικής και υπήρξε ο πρώτος εισαγωγέας του είδους αυτού για την Ελλάδα. Δηλαδή εδώ μέσα υπάρχουν όλα τα υλικά σχετικά με τη ραπτική, τις βελόνες και τα βελονάκια τα οποία είναι εισαγωγές εργοστασίων της Ευρώπης προς εφοδιασμό όλης της χώρας. Από τον πατέρα μας προήλθαν πολλές ξένες ονομασίες εργοστασίων ευρωπαϊκών οίκων που παρήγαγαν κλωστές ή βελόνες όπως η λέξη ντεμισέ DMC που αντιπροσωπεύει τη γαλλική κλωστή στην Ελλάδα ή η λέξη κοάτς Αγγλίας που είναι η ξύλινη κουβαρίστρα. Επίσης τα κουμπιά τα γυάλινα ή τα κουμπιά από όστρακα ήρθαν στην Ελλάδα από τον πατέρα μας. Στην επιχείρησή μας μπορεί να βρει κανείς τα πάντα για το ράψιμο εκτός από τα υφάσματα. Εδώ μέσα η λέξη βελόνα είναι ολοκληρωμένη επιστήμη υπάρχουν μέχρι και βελόνες για τυφλούς για να ράβουν δια της αφής. Υπάρχουν όλα τα είδη και τα υλικά από όλα τα ευρωπαϊκά εργοστάσια. Είναι η παλαιότερη αποθήκη και η πληρέστερη που δημιουργήθηκε ποτέ στην Ελλάδα, βρέθηκαν εδώ μέσα ακόμα και οι πρώτες εισαγωγές κλωστής από Αμερική. Τρέσες με χρυσοκλωστές, βελονάκια με ξύλινες λαβές και άλλα κλωστικά, που δυστυχώς οι πηγές τους έχουν εκλείψει,τα έχουμε ακόμα εμείς και γι’ αυτό η επιχείρηση αυτή αποτελεί ένα μουσείο από πλευράς αυθεντίας. Από αυτόν τον χαρακτήρα του καταστήματος εντυπωσιάζονται και αρκετοί τουρίστες που έρχονται εδώ. Τους ελκύει η αυθεντία των πραγμάτων και του χώρου. Ο χώρος παραμένει ακόμα αυθεντικός μέχρι σήμερα γιατί δεν έχουμε παρέμβει. Το διατηρούμε στο στυλ που δημιουργήθηκε και όλα τα είδη εδώ μέσα είναι πολύ καλής ποιότητας. Εδώ εφοδιάζονταν οι πάντες ανελλιπώς με όλα τα υλικά για την κατασκευή ρούχων εκτός υφάσματος. Για παράδειγμα, η Λυρική Σκηνή που ιδρύθηκε το 1940 για όλα τα έργα τα κλασικά που ανέβαζε, εφοδίαζε τα βεστιάρια της, από το 1940 μέχρι το 1970 περίπου, με υλικά από το κατάστημά μας γιατί τότε κατασκεύαζαν οι ίδιοι οι ενδυματολόγοι τα κοστούμια τους όπως και το Εθνικό Θέατρο. Είχαν τεράστια εργαστήρια και έτσι έπαιρναν όλα τα υλικά, όπως τις χρυσοδαντέλες και έραβαν τα κοστούμια. Είχαν καθημερινή επαφή με εμάς γιατί δε μπορούσε να ανέβει έργο χωρίς τα υλικά μας. Μέχρι την κρίση η επιχείρηση δούλευε αποκλειστικά με χονδρική αλλά από την κρίση κι έπειτα επειδή εξαφανίστηκε η βιοτεχνία δουλεύουμε και με μικρότερες ποσότητες. Δεν υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον πλέον από τον κόσμο να έρχεται στο κέντρο για αγορές. Μάλλον το αποφεύγουν γιατί το Εμπορικό Τρίγωνο ενώ ήταν η καρδιά του εμπορίου, του χονδρεμπορίου, και όλα εδώ παλιά ήταν υφασματαποθήκες, τώρα έχει αλλάξει. Η περιοχή πια δεν έχει τον ίδιο χαρακτήρα με τα παλιά χρόνια κι έτσι η κίνηση έχει πέσει. Αλλά έχει μια ομορφιά το κέντρο λόγω των κτιρίων και έτσι ενδείκνυται για βόλτα ή περίπατο. Είμαστε στην πλατεία που βρίσκεται και η Αγία Ειρήνη που ως γνωστόν είναι η πρώτη μητρόπολη. Η περιοχή εδώ διατηρεί τα κτίρια που φτιάχτηκαν το 1930 και η πλατεία είναι διαμορφωμένη από τον ίδιο αρχιτέκτονα. Θα θέλαμε να επιστρέψουμε στην παλιά εποχή του εμπορίου. Να επανέλθουμε σε εποχές ηρεμίας, να λείψει η αγωνία και ο φόβος. Να ηρεμήσει αυτός ο τόπος και να ενεργοποιηθεί αυτό το δυναμικό, το εμπορικό δυναμικό, να ενεργοποιηθεί η Ελλάδα στο ελάχιστο, να κινηθεί κάτι, να δημιουργηθεί και η προοπτική ότι κάτι μπορεί να πάει μπροστά.
Άνθρωποι του Εμπορικού Τριγώνου: Ρένα Καραγιάννη Καλλιγένεια (Μάριος Μεσημέρης) Άνθη – Σπόροι – Φυτά Πλατεία Αγίας Ειρήνης Γεννήθηκα και μεγάλωσα εδώ, στην περιοχή. Μετά το 1970 παντρεύτηκα κι έφυγα για σπουδές στο εξωτερικό, όμως η περιοχή συνέχισε να ασκεί μαγεία πάνω μου, την οποία φαίνεται ότι την έχω μεταδώσει και στον γιο μου. Ψωνίζω από την αγορά εδώ. Στην ουσία, όλη μου η εμπορική κίνηση είναι εδώ, στο κέντρο. Τα ανθοπωλεία ήταν η πρώτη ανθαγορά της Αθήνας, η οποία έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα. Στα βιβλία του ο Ροΐδης αναφέρει συχνά ότι ερχόταν την Κυριακή στην ανθαγορά με τη μητέρα του και αγόραζε δέντρα και λουλούδια. Έχω πολλές θύμησες από τα λουλουδάδικα. Τα λουλούδια ήταν απλωμένα μπροστά σε όλο το μήκος της εκκλησίας και κάθε Κυριακή γινόταν παζάρι όπου έφερναν δέντρα. Όλα αυτά τα θυμάμαι πολύ έντονα. Θυμάμαι τη μητέρα μου που έβγαινε για ψώνια και ο φύλακας που ήταν εδώ μάζευε τις γαρδένιες και της τις έδινε. Μετά το 1980, επειδή κάποιοι διαμαρτύρονταν, έγινε ανάπλαση της πλατείας και έτσι απομάκρυναν και μάζεψαν τα ανθοπωλεία, με αποτέλεσμα να μείνουν πολύ λίγα. Κάθε ένας ανθοπώλης που έβγαινε στη σύνταξη άφηνε και το ανθοπωλείο, όμως επειδή ο δήμος δε τα έβγαζε σε δημοπρασία και δεν πλειοδοτούσε τη θέση για να τα πάρουν άλλοι, σιγά σιγά έμειναν πολύ λίγα και κάποια στιγμή υπήρξε ο κίνδυνος να καταργηθούν τελείως και τα τελευταία δύο που είχαν μείνει. Τότε, εκείνη την περίοδο άρχισα ένα μεγάλο αγώνα με διάφορες υπηρεσίες, όπως με την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων, για να παραμείνουν εδώ τα ανθοπωλεία και να διατηρηθούν. Δέκα χρόνια παιδευόμουν και αγωνιζόμουν για αυτό. Στο τέλος νοικιάσαμε αυτό το ανθοπωλείο μόνο και μόνο για να μην καταργηθεί. Το νοίκιασε ο γιος μου και προσπαθούμε να κρατήσουμε τα πατροπαράδοτα φυτά. Ως κάτοικος του κέντρου θέλησα να το κάνω αυτό διότι ήμουν συναισθηματικά δεμένη και δεν μπορούσα να φανταστώ την πλατεία χωρίς λουλουδάδικα. Πολλοί φίλοι μου μού έλεγαν ότι μόνο μια τρελή θα πλήρωνε για να κρατήσει την παράδοση. Εγώ όμως δεν μπορούσα να διανοηθώ την περιοχή αυτή της Αθήνας χωρίς τα ανθοπωλεία. Τα ανθοπωλεία πρέπει να υπάρχουν διότι προσδίδουν ομορφιά, είναι κομμάτι της ιστορίας της πλατείας. Είμαι πολύ δεμένη με την περιοχή και βλέπω ότι δεν έχει κρατήσει τίποτα η πλατεία από παλιά. Έχει αλλάξει η χρήση της και πιστεύω ότι είναι για το καλύτερο. Μου αρέσει η περιοχή όπως είναι τώρα.