Πρόγραμμα Πιλοτικής Αναβάθμισης Εμπορικού Τριγώνου

EN / EL
snf athens trigono Image Map
Athens Trigono
Επιλογή Γλώσσας: EN / EL

Άνθρωποι του Τριγώνου

Στο Εμπορικό Τρίγωνο χτυπάει η καρδιά της Αθήνας. Εδώ βρίσκονται τα σημαντικότερα κτίρια και μνημεία της νεότερης αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς, εδώ λειτουργούν πολύτιμοι φορείς  της τοπικής οικονομίας και της τουριστικής αγοράς, εδώ κάθε δρόμος και γωνιά αποτελεί κομμάτι της ζωντανής ιστορία της πόλης. Κυρίως όμως το Εμπορικό Τρίγωνο είναι οι άνθρωποι του. Κάτοικοι, περαστικοί αλλά και καταστηματάρχες  που «τρέχουν» επιχειρήσεις που μετράνε έως και 120 χρόνια ζωής. Έμποροι με πόμολα, κλωστές και υφάσματα, είδη συσκευασίας, εργαλεία, χρώματα και είδη οικοδομής , χονδρέμποροι ρούχων, λευκών ειδών, κοσμημάτων και εκκλησιαστικών ειδών, αλλά και εργαζόμενοι σε καφέ κι εστιατόρια. Παράλληλα, εδώ υπάρχει μια μεγάλη δημιουργική παράδοση με εκδότες, βιβλιοπώλες και τυπογράφους, αλλά και γραφεία με αρχιτέκτονες, γραφίστες, ζωγράφους, φωτογράφους και καθηγητές χορού σε ατελιέ και στούντιο διάσπαρτα σε όλη τη γειτονιά. Όλοι αυτοί είναι η ζωντανή ιστορία του Τριγώνου.

Αλέξανδρος Θεοδωρίδης

Οργάνωση Μπορούμε – Καμία μερίδα φαγητού χαμένη

Καΐρη 2

Το «Μπορούμε» ξεκίνησε ως ιδέα από την Ξένια Παπασταύρου που είναι και η ίδια ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης και ασχολούνταν ήδη με τη σπατάλη τροφίμων. Κάποια στιγμή λοιπόν η αναρώτησή της ήταν τι γίνεται με όλο το περισσευούμενο φαγητό που δεν είναι συσκευασμένο και δεν πάει σε αποθήκες, αλλά μαγειρεύεται και στην Ελλάδα συνήθως στο τέλος θα πεταχτεί. Εκεί σκέφτηκε ότι κάτι πρέπει να γίνει ώστε αυτό το φαγητό να προσφέρεται σε αυτούς που το έχουν ανάγκη ειδικά τη χρονιά 2011 που άκουγες για πολλούς ανθρώπους να είναι σε διατροφική ανασφάλεια. Έτσι, αρχές Ιανουαρίου του 2012, χωρίς κανένα φοβερό πλάνο, είπαμε να ξεκινήσουμε αυτήν την προσπάθεια, με όρεξη και πάθος να κάνουμε κάτι στον ελεύθερό μας χρόνο παράλληλα με τις δουλειές μας.

Χρήστος Αλεφάντης

Περιοδικό δρόμου «σχεδία»

Νικίου 2

Η «σχεδία» ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2013 αλλά στον νου μου την είχα από το 2007 όταν συμμετείχαμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων στην Κοπεγχάγη και εκεί γνώρισα όλους τους ανθρώπους του διεθνούς δικτύου περιοδικών δρόμου, οι οποίοι μου εξήγησαν πώς ακριβώς λειτουργεί ένα τέτοιο περιοδικό. Τα περιοδικά δρόμου τα γνώριζα από την Αυστραλία, που είναι η άλλη μου πατρίδα, αφού εκεί γεννήθηκα κι έζησα τη μισή μου ζωή. Από τότε που μίλησα με αυτούς τους ανθρώπους, ήμουν βέβαιος ότι στην Ελλάδα θα κάνω το περιοδικό δρόμου και μας πήρε 6 χρόνια για να κυκλοφορήσει στους δρόμους της Αθήνας μας το ελληνικό περιοδικό δρόμου «σχεδία».

Ερατώ Κουλουμπή, Γιάννης Μπαρουξής

Popeye loves Olive tattoos & jewels

Λιμπόνα 5

 

Βρισκόμαστε σε αυτόν τον χώρο με τον Γιάννη Μπαρουξή εδώ και 6 χρόνια. Πριν κάνουμε τον χώρο αυτό, ο Γιάννης είχε μία επιχείρηση tattoo στην Κυψέλη κι εγώ ένα δικό μου μαγαζί με κοσμήματα στη Νέα Σμύρνη – κάποια στιγμή, αποφασίσαμε να κάνουμε μία κίνηση προς το κέντρο και να παντρέψουμε τις δύο αυτές τέχνες διότι θεωρήσαμε ότι ταιριάζουν επειδή το ένα διακοσμεί το σώμα περιοδικά και το άλλο μόνιμα. Έτσι, λοιπόν, ψάξαμε και βρήκαμε αυτόν τον χώρο, τον αγαπήσαμε και φτιάξαμε το Popeye loves Olive.

Γιώργος και Κλεοπάτρα Γεραλή

Yeralis Jewels

Κολοκοτρώνη 29

 

Ασχολούμαστε με κατασκευή κοσμημάτων, κυρίως ασημένιων. Από το 1982 κάνω αυτήν τη δουλειά και την ξεκίνησα με παρότρυνση του πατέρα μου, αφού εκείνος αλλά και ο παππούς μου ήταν χρυσοχόοι. Εγώ όμως δεν ήθελα να ακολουθήσω τον πατέρα μου, και έτσι δούλεψα πρώτα με έναν φίλο τους έτσι ώστε να μάθω και να καταλάβω τη δουλειά. Εκείνα τα χρόνια το επάγγελμα αυτό ήταν κλειστό, τότε πληρώναμε για να μάθουμε και τα κοσμήματα ήταν αποκλειστικά χειροποίητα. Από τότε μέχρι τώρα έχω κάνει κι άλλα πράγματα, αλλά πάντα ξαναγυρνούσα στον χώρο αυτόν. Πλέον η επιχείρηση έχει περάσει και στην κόρη μου, οπότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η έχει μια οικογενειακή συνέχεια.

Νεφέλη Καρυοφύλλη

Tree in Blossom-Hand-made jewelry

Πραξιτέλους 37

Πριν από 12 ολόκληρα χρόνια ξεκίνησα την επιχείρησή μου. Αρχικά ήμουν σε ένα άλλο εργαστήριο, στην Αριστείδου, και τα τελευταία 4 χρόνια είμαι εδώ, στην Πραξιτέλους. Από πολύ μικρή ηλικία με θυμάμαι να καταπιάνομαι με το κόσμημα. Έτσι, αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές μου σε ένα άλλο αντικείμενο, αποφάσισα, επιστρέφοντας στην Αθήνα, να σπουδάσω και σε μια σχολή κοσμήματος στου Ψυρρή. Αμέσως λοιπόν ξεκίνησα και άνοιξα το εργαστήριό μου το 2007. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούσα να περιμένω άλλο.