Πρόγραμμα Πιλοτικής Αναβάθμισης Εμπορικού Τριγώνου

EN / EL
snf athens trigono Image Map
Athens Trigono
Επιλογή Γλώσσας: EN / EL

Ρούλα Γεωργακοπούλου / guest editor / newsletter #21 / 04.2019

Της Ρούλας Γεωργακοπούλου
δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφράστρια
εφ. «ΤΑ ΝΕΑ», εφ. «Athens Voice»

Στην πιο καβαφική μεριά της Αθήνας

Εδώ όπου βρέθηκα, είμαι υποχρεωμένη να το ομολογήσω. Σπανίως κατεβαίνω στο ιστορικό εμπορικό τρίγωνο, αλλά κι όταν πηγαίνω, σχεδόν πάντα χάνομαι. Γι’ αυτό φτάνω εκεί με την τσέπη μου γεμάτη χαρτάκια: δεξιά το καπελάδικο, τρία στενά παρακάτω το καφέ με την εσωτερική αυλίτσα, πιο δεξιά οι εκδοτικοί οίκοι, πιο πάνω τα υφασματάδικα, παραπέρα  τα σαράφικα με τα χιλιάδες κουμπιά και τις φιδογυριστές τρέσες, οι ναοί του πλαστικού με τα καμπαναριά τους –λεκάνες , λεκανάκια, κουβάδες, κουβαδάκια–, όλα μαζί σε μια εκκωφαντική κωδωνοκρουσία μέρα-μεσημέρι μέχρι να βραδιάσει και να βγει ο μέγας κωδωνοκρούστης να τα ξεκρεμάσει ένα ένα και να τα βάλει εντός του καταστήματος. Αύριο πάλι.
Αυτή ακριβώς είναι, κατά τη γνώμη μου, η θεραπευτική δύναμη της περιοχής. Η υπόσχεση ότι όλα θα γίνονται και θα ξαναγίνονται, ότι θα τα ξαναβρίσκεις έτσι όπως τα άφησες, ευφρόσυνα, ταπεινά και με την υπόσχεση της αιώνιας ζωής αδιαπραγμάτευτη. Κανονικά θα έπρεπε να βρίσκομαι εκεί όλη μέρα, αλλά είμαι καβγατζού και τα τελευταία χρόνια έχω ανοίξει ιστορίες με τα γκραφίτι. Όλα τα γκραφίτι. Και τα οφθαλμοφανώς βάνδαλα αλλά και τα άλλα που προπαγανδίζουν ένα κακότεχνο ναΐφ, που όμως δεν κρύβει τις μοχθηρές του προθέσεις για τα οστά των κεκοιμημένων αστικών  κτισμάτων, γύρω τριγύρω. Μα και ο ίδιος ο Banksy να ήταν, ευχαρίστως θα τον μπουγέλωνα. Θα του ’λεγα να βρει αλλού ντουβάρι να μεγαλουργήσει, διότι εδώ μεγαλουργεί η θεία ακινησία και η ζωοποιός φθορά. Είναι το σημείο όπου το αστικό DNA υπακούει σε εγγεγραμμένες προσταγές και αναλαμβάνει πολεοδομικές πρωτοβουλίες ζωικές, οπότε κάτω τα ξερά σου.
Καλύτερα όμως να ηρεμήσω λίγο και να συνωστιστώ με την ωραιότερη αθηναϊκή πανίδα που κάποτε την έλεγαν χιπστερία μα τώρα κάνει την κουφή και δεν γυρίζει πια στο όνομά της. Που τρώει χούμους, κάρι και φαλάφελ στο χωνάκι χωρίς υποχρεωτικά να αναρωτιέται για την καταγωγή τους. Που δοκιμάζει ρούχα χωρίς να ρωτάει για την ποιότητα. Κι όμως αυτή είναι η πιο καβαφική μεριά της Αθήνας.
Το εισπνέω αυτό με όση σοφία έχει απομείνει στα καπνιστικά μου πνευμόνια. Η Ανατολή στη δύση της και η Δύση στην ανατολή της. Αναλόγως πού έχεις βάλει κάθε φορά την καρέκλα σου.
Μοιράσου το!

Αφήστε ένα σχόλιο

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι σε για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο.